Stal nierdzewna

Po twarzy oficera przebiegł wyraz niezadowolenia, cesarz wszakże tego nie dostrzegł, bo, zwróciwszy się w inną stronę, dał tem znak, że posłuchanie skończone.
Nowo mianowany adjutant, nim dostał się przed oblicze następcy tronu, przeszedł istne tortury.
Ochmistrz dworu, następnie ochmistrz następcy tronu i cała plejada dostojników oglądali go od stóp do głowy, dając wzkazówki co do zachowania się na dworze.
Niektórzy zazdrościli mu łaski. Ci byli nie tylko uprzejmi, lecz wprost nadskakujący, inni przyjęli fakt obojętnie, nie zwracając nań uwagi.
Najdłużej zatrzymał go p. de Villeroy, obznajmiając i ucząc etykiety, zachowywanej na dworze francuskim. Adjutant z przykładnością ucznia i posłuszeństwem żołnierza słuchał jego nauk, dając do zrozumienia, że nie tylko je pojmuje, lecz jest za nie wdzięczny.
— Sprytny, ale i potulny chłopak! — po myślał ochmistrz. — Mc nie szkodzi, może mi być pomocą w wychowaniu tego... — chciał dodać jakiś niezbyt pochlebny epitet, ale zmiarkował się, iż nawet w myśli nie wypada mu tego uczynić, pochylił więc głowę i z miną prawdziwego dworaka dodał już półgłosem:
— Przyszłego władcy Francyi.