Spawanie

widzialną a możną snadź osobę, bo w oznaczonych dniach odbierano na jego wychowanie i potrzeby znaczną sumę, z zaleceniem, aby z tego była wvpłacana pensya na osobiste wydatki młodzieńca.
Nie powtórzył, bo o to nie kazano mu się dowiadywać.
Cesarz, usłyszawszy pochlebne sprawozdanie o młodym oficerze, polecił:
— Niech się stawi... — a spojrzawszy na zegar, stojący nad kominkiem, dodał:
— Za 2 godziny, o 5-tej!
Nie brakowało ani minuty do oznaczonej godziny, gdy urzędnik służbowy, krztusząc się i z trudnością wymawiając, oznajmił:
— Stanisław Horszyński, oficer z pułku następcy tronu.
Cesarz dał znak przyzwalający.
Wkrótce młody oficer przestąpił progi gabinetu cesarskiego.
— Należysz od tej chwili do dworu naszego syna, następcy tronu, jesteś adjutantem — rzekł łaskawie Napoleon, przypatrując się przybyłemu. — Bardzo sympatyczny — pomyślał. — Lulu ma dziwnie przenikliwe oko — dodał w myśli z rozczuleniem rodzicielskiem. — Masz nazwisko trudne do wymówienia, będziesz się zwał odtąd Stanislas Horche — rozkazał najmiłościwiej.