Płace warszawa

śniejsza pani tak się wysila, nie potrzeba — bo nikt nie będzie głodny, każdy będzie miał wszystko, co mu potrzeba.
W tej chwili on sam uczuł nagle głód.
Uśmiechnął się ironicznie.
— I nikogo skazywać nie będę na areszt o chlebie i wodzie! — dodał półgłosem, rozsiadając się w fotelu.
Oparł się łokciami o stół, piąstki podsunął pod brodę, wysunął dolną wargę i znów się za myślił.
— Gdy zostanę cesarzem, Francya musi być potężną... zawojuję świat cały, przedewszystkiem zawojuję Prusy i całe Niemcy... Ach, tych chciałbym zmieść ze świata, nie lubię ich!
Zgniotę ich, zgniotę, choćby za to, że chcą równać się z Francyą!
Zgniotę ich, ot tak, jak ten mój stryjeczny dziadek...
I podniósł głowę na wielki portret Napoleona I.
— Tylko - tylko będę przezorniejszy... nie dam się pokonać i uwięzić — oho, nie dam!
I w dziecięcej swojej głowie snuł najróżnorodniejsze plany. Plany nader śmiałe, a coraz mniej moźebne do wykonania.
Wstawał, chodził po pokoju, stawał na chwilę, marszczył czoło, podnosił głowę, to znów ją